Mój kot i guz tarczycy. Jak rozpoznałam nadczynność tarczycy u kota.

Zbieram kolejne doświadczenia z nadczynnością tarczycy u mojej Szarej Koci.

Do niedawna nadczynność tarczycy u kota była dla mnie zagadnieniem dość abstrakcyjnym. Wiedziałam, że taka choroba istnieje i że dotyczy przede wszystkim starszych kotów, ale nie miałam z nią wcześniej bezpośredniej styczności. Wszystko zmieniło się, kiedy zaczęłam zauważać u Szarej zachowania, których wcześniej nie było.

Początkowo nie wyglądały one jak objawy jednej konkretnej choroby. Część z nich przypisywałam wiekowi, inne problemom z pęcherzem albo przewodem pokarmowym. Dopiero kolejny lekarz weterynarii połączył wszystkie elementy i zlecił badania tarczycy u kota.

Pierwsze objawy nadczynności tarczycy u mojego kota

Jednym z pierwszych niepokojących zachowań było oddawanie moczu poza kuwetą. Szara robiła to wyłącznie w nocy i zawsze wybierała dokładnie to samo miejsce.

Do posikiwania z czasem dołączyły kolejne zmiany:

• znacznie większa aktywność,
• głośna wokalizacja, szczególnie w nocy,
• nerwowość i trudność z wyciszeniem,
• większa lękliwość,
• wzmożone pragnienie,
• częstsze oddawanie moczu,
• okresowe wymioty,
• luźne stolce.

Pod koniec 2024 roku pierwszy raz próbowałam znaleźć przyczynę tych problemów. Początkowo rozpoznano u Szarej zapalenie pęcherza. Kotka dostała leczenie, jednak posikiwanie poza kuwetą nie ustąpiło. Pojawiły się natomiast wymioty i problemy z wypróżnianiem.

Zaczęłam wtedy podejrzewać zapalenie trzustki i z takim podejrzeniem udałam się do kolejnego lekarza. Tym razem postawiono diagnozę zapalenia żołądka. Leczenie ponownie nie wyjaśniało wszystkich objawów i nie przyniosło oczekiwanej poprawy.

W międzyczasie wykryłam u Szarej zakażenie pierwotniakiem Giardia lamblia. Sama giardioza mogła odpowiadać za część problemów jelitowych, dlatego najpierw skupiłam się na jej leczeniu. O tym, jak wyglądało zakażenie i walka z pasożytem, napisałam osobny artykuł: Jak pozbyć się Giardii u kota? Giardioza u kota i jej leczenie.

Po zakończeniu leczenia giardii przez kilka tygodni obserwowałam Szarą. Część problemów jelitowych ustąpiła, ale jej zachowanie nadal mnie niepokoiło. Posikiwanie, nadmierne picie, pobudzenie i wokalizacja nie pasowały już wyłącznie do zakażenia przewodu pokarmowego.

Postanowiłam więc skonsultować kotkę z jeszcze jednym lekarzem weterynarii.

Diagnoza: nadczynność tarczycy spowodowana guzem

Podczas kolejnej wizyty lekarz przeprowadził dokładny wywiad i zwrócił uwagę na połączenie wszystkich objawów. Tym razem pojawiło się podejrzenie nadczynności tarczycy u kota.

Diagnoza była dla mnie zaskakująca. Okazało się, że u Szarej nadczynność tarczycy najprawdopodobniej została wywołana przez guz zajmujący jeden z płatów tarczycy.

Samo słowo „guz” zawsze brzmi groźnie. W przypadku tarczycy u kotów zmiana może jednak nadmiernie produkować hormony i powodować objawy w całym organizmie. Dlatego tak ważne jest nie tylko znalezienie zmiany w obrębie szyi, ale również wykonanie badań krwi i oznaczenie hormonów tarczycy.

Jakie objawy może dawać nadczynność tarczycy u kota?

Nadczynność tarczycy jest chorobą spotykaną przede wszystkim u kotów starszych. Tarczyca zaczyna wytwarzać zbyt dużo hormonów, co przyspiesza metabolizm i wpływa między innymi na zachowanie, układ krążenia, przewód pokarmowy oraz układ moczowy.

Do najczęściej opisywanych objawów nadczynności tarczycy u kota należą:

• utrata masy ciała pomimo dobrego lub zwiększonego apetytu,
• nadmierne pragnienie,                                   
• częste oddawanie moczu,
• pobudzenie i niepokój,
• głośne miauczenie,
• problemy ze snem i nocna aktywność,
• wymioty,
• biegunka lub luźne stolce,
• przyspieszona praca serca,
• pogorszenie wyglądu sierści,
• drażliwość lub nagła zmiana zachowania.

Nie każdy kot musi jednak prezentować pełny, podręcznikowy zestaw objawów.

Szara nie chudła. Przez cały czas utrzymywała stabilną wagę, a nawet miała lekką nadwagę. Nie stwierdzono u niej również przyspieszonej pracy serca. Mimo to badania jednoznacznie wykazały nadczynność tarczycy.

To pokazuje, że brak utraty masy ciała nie powinien automatycznie wykluczać choroby tarczycy u kota.

Badanie T4 u kota potwierdziło nadczynność tarczycy

Podczas wizyty wykonaliśmy badania krwi, w tym oznaczenie całkowitego stężenia hormonu T4.

Wynik T4 u Szarej wynosił aż 12,2 µg/dl, przy zakresie referencyjnym laboratorium wynoszącym 1,0–4,0 µg/dl. Poziom hormonu był więc zdecydowanie za wysoki i potwierdził podejrzenie nadczynności tarczycy.

Samo badanie krwi nie odpowiedziało jednak na pytanie, co dzieje się z gruczołem. Kolejnym etapem diagnostyki było USG tarczycy u kota.

Badanie ultrasonograficzne wykazało guz zajmujący cały prawy płat tarczycy. W tym momencie wiedziałam już, skąd prawdopodobnie brały się problemy Szarej i dlaczego wcześniejsze leczenie pęcherza oraz żołądka nie przynosiło poprawy.

Leczenie nadczynności tarczycy u kota

Lekarz przedstawił mi dwie możliwości leczenia, które mogliśmy rozważyć w przypadku Szarej:

• leczenie farmakologiczne,
• chirurgiczne usunięcie zmienionego płata tarczycy.

Każde rozwiązanie miało swoje zalety i ograniczenia. Leki hamujące produkcję hormonów mogą skutecznie kontrolować nadczynność tarczycy, ale zazwyczaj wymagają regularnego podawania oraz wykonywania badań kontrolnych. Operacja daje możliwość usunięcia zmiany, ale wiąże się ze znieczuleniem, rekonwalescencją i ryzykiem powikłań.

Po długiej rozmowie z lekarzem zdecydowałam się na operację usunięcia guza tarczycy.

Przygotowanie kota do operacji tarczycy

Przed zabiegiem Szara przez około dziesięć dni otrzymywała lek hamujący wydzielanie hormonów tarczycy. Chodziło o ustabilizowanie jej organizmu przed znieczuleniem i operacją.

Przy nadczynności tarczycy nie powinno się pomijać odpowiedniego przygotowania pacjenta. Nadmiar hormonów wpływa między innymi na pracę serca, ciśnienie i cały metabolizm, dlatego przed zabiegiem lekarz musi ocenić ogólny stan kota.

U Szarej przygotowanie przebiegło prawidłowo i mogliśmy przystąpić do operacji.

Operacja guza tarczycy u kota

Operacja zakończyła się pomyślnie. Przyznaję jednak, że był to dla mnie wyjątkowo stresujący czas. Wiedziałam, że zabieg jest potrzebny, ale świadomość, że starsza kotka znajduje się w znieczuleniu, nie pozwalała mi zachować pełnego spokoju.

Pierwsze dni po operacji tarczycy wymagają uważnej obserwacji. Sprawdzałam, czy Szara je, pije, korzysta z kuwety i czy nie próbuje nadmiernie interesować się raną. Obserwowałam również jej zachowanie i sposób poruszania się.

Czekałam jeszcze na wynik badania histopatologicznego, który miał dokładnie określić charakter usuniętej zmiany. Nie wiedziałam także, czy drugi płat tarczycy podejmie prawidłową pracę. Kontrola poziomu hormonów została zaplanowana na kolejny tydzień.

Szara była wtedy dopiero drugi dzień po operacji, ale z każdym dniem odzyskiwała siły. Co ciekawe, od momentu rozpoczęcia leczenia przestała również oddawać mocz poza kuwetą.

Opieka nad kotem po operacji tarczycy      

Po powrocie do domu musiałam zadbać nie tylko o ranę i spokój Szarej. Problemem okazała się także reakcja drugiego kota.

Tutuś miał trudność z rozpoznaniem koleżanki. Po pobycie w lecznicy Szara pachniała zupełnie inaczej, miała wygoloną szyję, ranę pooperacyjną i dużą białą kryzę. Dla człowieka nadal była tym samym kotem, ale Tutuś odbierał przede wszystkim jej zmieniony zapach i wygląd.

Musiałam więc pilnować, aby jej nie atakował i nie dokładał dodatkowego stresu. Zapewniłam Szarej spokojne miejsce do odpoczynku oraz możliwość odizolowania się od drugiego kota.

Po wizytach i zabiegach weterynaryjnych takie problemy zdarzają się częściej, niż mogłoby się wydawać. Kot może przez pewien czas traktować swojego wieloletniego towarzysza jak obce zwierzę.

Dieta i karma dla kota z nadczynnością tarczycy

Żywienie kota z chorą tarczycą powinno być zawsze dopasowane do sposobu leczenia, wyników badań i ewentualnych chorób współistniejących. Dieta nie może zastąpić diagnostyki ani leczenia zaleconego przez lekarza weterynarii.

W Sklepie Kocimiętka dostępna jest Cats Plate Vet Thyroid 180 g, czyli mokra karma opracowana jako wsparcie dietetyczne dla kotów z problemami tarczycy. Zawiera mięso i serca z królika, dynię oraz olej Omega-3 z ryb morskich. Ma także kontrolowaną, niską zawartość jodu.

Polecane produkty

Cats Plate Vet Thyroid 180g

19,50 zł

Trzeba jednak pamiętać, że karma dla kota z nadczynnością tarczycy nie powinna być wprowadzana przypadkowo. Dieta z ograniczoną ilością jodu, stosowana jako element postępowania przy nadczynności tarczycy, wymaga konsultacji z lekarzem. Kot nie może wtedy podjadać innych karm, przysmaków ani jedzenia domowego, ponieważ dodatkowe źródła jodu mogą zaburzyć działanie takiej diety.

W przypadku Szarej decyzja dotycząca dalszego żywienia zależała przede wszystkim od wyników badań po operacji i od tego, jak zaczął pracować pozostawiony płat tarczycy.

Dlaczego warto drążyć temat diagnozy?

W całym tym procesie najważniejsze okazało się dokładne obserwowanie Szarej i dalsze szukanie przyczyny, mimo wcześniejszych diagnoz.

Jej przypadek nie był całkowicie typowy. Kotka nie chudła, nie miała przyspieszonego rytmu serca, a pierwszym wyraźnym sygnałem było nocne oddawanie moczu poza kuwetą. Do tego dochodziły problemy jelitowe, które częściowo można było wytłumaczyć zakażeniem Giardia lamblia.

Dopiero dokładny wywiad, połączenie objawów, oznaczenie T4 i USG tarczycy pozwoliły znaleźć prawdziwą przyczynę problemów.

Cieszę się, że ostatecznie trafiłam na kompetentnego lekarza, który nie skupił się wyłącznie na jednym objawie. Przeanalizował całą historię, zlecił odpowiednie badania i prawidłowo rozpoznał chorobę.

Czy nadczynność tarczycy u kota jest uleczalna?

Rokowania przy nadczynności tarczycy u kota zależą między innymi od wieku zwierzęcia, stanu serca i nerek, rodzaju zmiany oraz wybranej metody leczenia.

Chorobę można kontrolować farmakologicznie, a w części przypadków możliwe jest operacyjne usunięcie zmienionej tarczycy. Niezależnie od sposobu leczenia konieczne są badania kontrolne. Po obniżeniu poziomu hormonów mogą ujawnić się również problemy, które wcześniej były mniej widoczne, dlatego szczególnej kontroli wymagają między innymi nerki.

Samo rozpoznanie guza tarczycy u kota nie oznacza więc, że sytuacja jest beznadziejna. Odpowiednio dobrane leczenie może znacząco poprawić samopoczucie i komfort życia kota.

Co zrobić, gdy podejrzewamy chorobę tarczycy u kota?

Jeśli zauważycie u starszego kota nagłą zmianę zachowania, głośną wokalizację, nadmierne picie, częste oddawanie moczu, chudnięcie, wzmożony apetyt, wymioty lub biegunki, warto porozmawiać z lekarzem o zbadaniu poziomu T4.

Nie poddawajcie się również wtedy, gdy pierwsza diagnoza nie wyjaśnia wszystkich objawów albo zastosowane leczenie nie przynosi poprawy. Czasami potrzebna jest kolejna konsultacja i spojrzenie na kota jako na całość, a nie tylko leczenie pojedynczego objawu.

Historia Szarej ponownie pokazała mi, jak ważna jest codzienna obserwacja kota. To opiekun najlepiej wie, co w zachowaniu zwierzęcia jest normalne, a co nagle zaczęło się zmieniać.

Im szybciej zostanie postawiona właściwa diagnoza, tym szybciej można rozpocząć leczenie i zapobiec dalszym konsekwencjom nadczynności tarczycy.

Artykuł opisuje moje osobiste doświadczenia z diagnozowaniem i leczeniem Szarej. Nie zastępuje badania oraz konsultacji z lekarzem weterynarii.